สำนึกรักบ้านเกิด



ใช่ว่าวันเก่าจะลางเลือน
อาจดูเหมือนทุกสิ่งยังช่างห่างไกล
แต่แท้จริงไม่ว่าวันเวลาไหน
พวกคุณยังคงอยู่ในใจเสมอมา



แม่ไม่มีอะไร จะให้เจ้า
มากไปกว่า คอยเฝ้า เอาใจใส่
สายโลหิต แม่ส่งต่อ เป็นสายใย
เชื่อมโยงใจ แม่ลูก ให้ผูกพัน


ถึงนาแล้งไร้สิ้นแรงแสนหยดฝน
ต้องทุกข์ทนกร่ำกลืนอดกลืนกินหิน
คราน้ำท่วมเขื่อนน้ำตาหลากโรยริน
เป็นคราวสิ้นเคราะห์กรรมประดาตัว